Under research and development
เชิงพื้นที่/คุณภาพ เข้าชม 6 ครั้ง

อุโมงค์โกงกาง : ความหลากหลายทางชีวภาพในพื้นที่ป่าชายเลน เพื่อ พัฒนาและยกระดับสู่การพัฒนาพิพิธภัณฑ์มีชีวิต สนับสนุนการเรียนรู้สู่ความ ยั่งยืนต่อยอดสู่ผลิตภัณฑ์และบริการในพื้นที่ชุมชนเมืองปากพูน ตำบลปากพูน อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช

ปีที่เผยแพร่: 2565

บทคัดย่อ (Abstract)

งานวิจัยนี้ศึกษาความหลากหลายพันธุ์พืชและสัตว์ในพื้นที่อุโมงค์ป่าโกงกาง เทศบาลเมืองปากพูนตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อพัฒนาและยกระดับสู่การพัฒนาพิพิธภัณฑ์มีชีวิต สนับสนุนการเรียนรู้สู่ความยั่งยืนต่อยอดสู่ผลิตภัณฑ์และบริการในพื้นที่ชุมชนเมืองปากพูน ตำบลปากพูน อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยพบพันธุ์พืชทั้งสิ้น 17 ชนิด และพันธุ์สัตว์ทั้งสิ้น 41 วงศ์ 49 สกุล 51 สปีชีส์ จัดอยู่ในกลุ่มสัตว์มีกระดูกสันหลังทั้งสิ้น 20 วงศ์ 26 สกุล 27 สปีชีส์และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังทั้งสิ้น 21 วงศ์ 23 สกุล 24 สปีชีส์ ข้อมูลด้านภูมิปัญญาการใช้ประโยชน์จากอุโมงค์โกงกางมีการจับสัตว์น้ำในบริเวณป่าชายเลน ประกอบด้วยการสร้างหรรัม (บ้านปลา) กร่ำโดยการปักล้อมกิ่งไม้โกงกางเป็นที่พักของปลาและทำการล้อมจับภายหลัง การยกยอจับสัตว์น้ำ จับกุ้งด้วยมือ (ตบกุ้ง) จับปูดำด้วยมือเปล่า จับปูแสม (เปี้ยว) การล้อมสัตว์น้ำในป่าโกงกางให้เข้าบ่อเลี้ยงธรรมชาติ การหาหอยนางรมจากรากไม้โกงกาง เพื่อนำมาประกอบอาหารทั้งทานสดและแปรรูป เน้นภูมิปัญญาการตีผึ้งและการผลิตน้ำผึ้งเพื่อยกระดับผลิตภัณฑ์เป็นสินค้าอัตลักษณ์ชุมชน โดยผลการตรวจสอบคุณภาพน้ำผึ้งพบว่าการตรวจสอบค่าทั้งทางกายภาพ เคมี และชีวภาพส่วนใหญ่อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานที่สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ (มกอช.) กำหนด ทั้งยังมีการออกแบบตราสัญลักษณ์และพัฒนาบรรจุภัณฑ์ที่แสดงถึงอัตลักษณ์ชุมชนปากพูน การจัดทำพิพิธภัณฑ์มีชีวิต (living museum) ในอุโมงค์โกงกางในรูปแบบของแผนที่ภาพรวมทั้งหมดของอุโมงค์ป่าโกงกาง แผนที่แสดงจุดสำคัญของอุโมงค์
โกงกาง ป้ายแสดงพันธุ์ไม้-สัตว์ และจุดสำคัญที่จะแสดงข้อมูลเกี่ยวกับพืชและสัตว์ในอุโมงค์โกงกาง และป้ายแสดงภูมิปัญญาท้องถิ่น และฐานข้อมูลระบบ SPBS Model for Community Living Museum to Promote Lifelong Learning / Smart Pakpoon City ร่วมกับเทศบาลเมืองปากพูน นำไปสู่รูปแบบการบริหารจัดการพิพิธภัณฑ์มีชีวิตเพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้ตลอดชีวิต และเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวของชุมชนปากพูนอย่างยั่งยืน

วัตถุประสงค์ (Objective)

1) เพื่อศึกษาความหลากหลายของพันธุ์พืชและสัตว์บกในพื้นที่อุโมงค์ป่าโกงกาง เทศบาลเมือง
ปากพูน ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
2) เพื่อศึกษาข้อมูลชุมชนด้านทรัพยากรชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่นในพื้นที่อุโมงค์ป่าโกงกาง
เทศบาลเมืองปากพูน ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช (local study)
3) เพื่อยกระดับผลิตภัณฑ์ชุมชน (local product) ในรูปแบบการพัฒนาบรรจุภัณฑ์ภายใต้ฐาน
ทรัพยากรชีวภาพ ให้เป็นผลิตภัณฑ์อัตลักษณ์ชุมชน
4) เพื่อจัดทำพิพิธภัณฑ์มีชีวิต (living museum)
5) เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการพิพิธภัณฑ์ชีวิต (local service)

รายละเอียด (Details)

จากการประชุมสมัชชาภาคีอนุสัญญาว่าด้วยความหลากหลายทางชีวภาพ สมัยที่ 10 ได้
รับรองแผน กลยุทธ์สำหรับระยะ 2562-2563 (Strategic Plan for Biodiversity 2011-2020 and the
Aichi Targets) ที่ตระหนักในคุณค่าและได้รับการอนุรักษ์ ฟื้นฟู พัฒนาและนำไปสู่การใช้ประโยชน์อย่าง
ชาญฉลาด เพื่อธำรง รักษาบริการจากระบบนิเวศ และผดุงพื้นพิภพที่สมบูรณ์พูนผลให้ยั่งยืน รวมทั้ง
อำนวยผลประโยชน์ที่สำคัญยิ่ง ให้แก่มนุษย์และธรรมชาติทั้งปวง โดยใช้ยุทธศาสตร์การวิจัยเพื่อชี้นำและ
สนับสนุนให้เกิดการวิจัยด้านความหลากหลายทางชีวภาพและขับเคลื่อนให้มีการนำผลวิจัยดังกล่าวในการ
เสริมสร้างความอุดมสมบูรณ์ของความหลากหลายทางชีวภาพให้เป็นฐานที่มั่นคงของการดำรงชีวิตของคน
ไทยควบคู่กับการวิจัยคุณค่าความหลากหลายทางชีวภาพให้เกิดการนำมาใช้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจของ
ประเทศอย่างยั่งยืน รวมทั้งสร้างกลไกในการเข้าถึงและเกิดการแบ่งปันผลประโยชน์จากการพัฒนาความ
หลากหลายทางชีวรูปที่มีความยุติธรรมและเท่าเทียมให้กับประเทศ ตลอดจนพัฒนาคุณค่าเพื่อใช้ประโยชน์
ทั้งในเชิงเศรษฐกิจระดับชุมชนและระดับประเทศ ยุทธศาสตร์การวิจัยรายประเด็นด้านความหลากหลาย
ทางชีวภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อชี้นำและสนับสนุนให้เกิดการสร้างงานวิจัยที่สามารถนำมาใช้ลดอัตราการ
สูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพลงอย่างมีนัยสำคัญ โดยสามารถธำรงรักษาระบบนิเวศประเภทต่างๆ
ชนิดพันธุ์ แหล่งพันธุกรรมที่สำคัญ และคุ้มครององค์ประกอบความหลากหลายทางชีวรูปที่เกี่ยวข้องไว้ได้
อย่างยั่งยืน การสร้างทรัพย์สินทางปัญญาและนวัตกรรม และการศึกษาวิจัยการใช้ประโยชน์ความ
หลากหลายเป็นไปตามหลักการการเข้าถึงและการแบ่งปันผลประโยชน์จากทรัพยากรชีวภาพอย่างเท่าเทียมและยุติธรรม (ภาณุวัตร, 2563) ทีมผู้วิจัยตระหนักถึงความสำคัญ และสนใจในการศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพของพืชและสัตว์ในพื้นที่ป่าโกงกาง ซึ่งเป็นป่าไม้ที่ขึ้นบริเวณป่าชายเลน มีระบบ
ความสัมพันธ์ของสิ่งมีชีวิตที่มีความซับซ้อน เชื่อมต่อระหว่างระบบนิเวศบนบกและนิเวศทางทะเล ทำ
หน้าที่ช่วยเก็บกักตะกอนและกลั่นกรองความสกปรกที่เกิดจากกิจกรรมบนบก และรักษามวลดินและหน้า
ดินไม่ให้ถูกพัดพาออกจากขอบฝั่งและริมตลิ่ง (ความหลากหลายทางชีวภาพทางทะเลและชายฝั่ง, 2564)
ป่าชายเลนเป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชีวภาพสูงที่มีคุณค่าและมีความสำคัญต่อมนุษย์และสิ่งมีชีวิต
ต่างๆ ทั้งการใช้ประโยชน์โดยทางตรงและทางอ้อม อาทิ เป็นแหล่งอาหาร ยารักษาโรค แหล่งอนุบาลและ
หลบภัยสัตว์น้ำวัยอ่อน ที่มีผลต่อการประมงและความสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศ (แสงจันทร์ และ
คณะ, 2561) โดยเน้นอุโมงค์ป่าโกงกางหรืออุโมงค์อเมซอนเป็นพื้นที่ศึกษาความหลากหลาย เนื่องจาก
พื้นที่ดังกล่าวเป็นแหล่งท่องเที่ยว และเป็นแหล่งรวมความหลากหลายทางชีวภาพอันเป็นแหล่งสนับสนุน
ปัจจัยการดํารงชีวิตของคนในชุมชนโดยเฉพาะชุมชนในเขตพื้นที่เทศบาลเมืองปากพูน ตำบลปากพูน
อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช เนื่องจากคนในท้องถิ่นได้เข้าไปใช้ประโยชน์ผลผลิต
จากป่าเพื่อใช้บริโภคตามฤดูกาล เช่น ผลไม้ป่า เห็ด หน่อไม้ แมลงต่างๆ ฯลฯ จากข้อมูลดังกล่าวแสดงให้
เห็นถึงฐานข้อมูลทรัพยากรธรรมชาติป่าชายเลนที่สมบูรณ์ แต่อย่างไรก็ตามยังขาดการจัดการข้อมูล
เกี่ยวกับฐานทรัพยากรดังกล่าวอย่างเป็นระบบ ดังนั้นจึงนำมาสู่ความสนใจในการศึกษาความหลากหลาย
ของพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ ข้อมูลด้านทรัพยากรชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่นในพื้นที่อุโมงค์ป่าโกงกาง
(local study) ผลิตภัณฑ์อัตลักษณ์ชุมชน (local product) เพื่อที่จะนำข้อมูลพื้นฐานดังกล่าวไปเก็บ
รวบรวมและดำเนินการจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์มีชีวิต (living museum) ส่งเสริมให้เกิดการสร้างเครือข่าย
ความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยกับองค์การเทศบาลตำบลท้องถิ่นและชุมชนในท้องถิ่น
สำหรับวิธีการดำเนินงานวิจัยประกอบด้วยการศึกษาและสำรวจความหลากหลายของ
ทรัพยากรพืช-สัตว์และภูมิปัญญาท้องถิ่น โดยทำการเก็บตัวอย่างพันธุ์พืชและพันธุ์สัตว์ ถ่ายภาพตาม
ธรรมชาติ จำแนกชนิดและการตรวจสอบความถูกต้อง และมีการสำรวจทางอ้อมโดยใช้การพูดคุยกับ
ชาวบ้านในชุมชนท้องถิ่น เพื่อเสริมความหลากชนิดของพืช-สัตว์ที่ไม่พบจากการค้นหาโดยตรง และนำ
ผลการวิจัยนี้เป็นข้อมูลพื้นฐานเพื่อจัดทำเป็นฐานข้อมูลความหลากหลายด้านทรัพยากรชีวภาพและภูมิ
ปัญญาท้องถิ่นในพื้นที่อุโมงค์ป่าโกงกาง ซึ่งจะถูกนำมาจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์มีชีวิต นอกจากนี้ยังรวมไปถึง
การออกแบบบรรจุภัณฑ์ผลิตภัณฑ์น้ำผึ้งที่พบในพื้นที่ป่าอุโมงค์โกงกาง ทั้งนี้เพื่อส่งเสริมให้เทศบาลเมือง
ปากพูนเป็นพื้นที่เรียนรู้ของคน เกิดการหวงแหน และการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสร้างความ
ร่วมมือระหว่างเครือข่ายท้องถิ่น เพื่อส่งเสริมการพัฒนาทางการศึกษาและการเรียนรู้ นอกจากนี้ทางด้าน
เศรษฐกิจโดยเฉพาะการท่องเที่ยว และความภาคภูมิใจของเมืองแห่งการเรียนรู้ และนำไปสู่การพัฒนา
อย่างยั่งยืน
ข้อมูลโครงการ
หัวหน้าโครงการ
รองศาสตราจารย์ ดร.สุภาวดี รามสูตร
หน่วยงาน / สถาบัน
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
แหล่งทุน
กองทุนส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (กองทุน ววน.) และ หน่วยบริหารและจัดการทุนวิจัยและนวัตกรรมด้านการพัฒนาระดับพื้นที่ (บพท.)งบประมาณด้าน ววน. Full Proposal ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2564
พื้นที่ศึกษา (Area)
เทศบาลเมืองปากพูน อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช
กลุ่มเป้าหมาย (Target)
ชุมชนเมืองปากพูน
ระเบียบวิธีวิจัย
1. การศึกษาและสำรวจความหลากหลายของทรัพยากรพืช-สัตว์และภูมิปัญญาท้องถิ่นในพื้นที่อุโมงค์ป่าโกงกาง 1.1 การศึกษาและสำรวจความหลากหลายของพันธุ์พืช 1.1.1 กําหนดบริเวณ ไดแก ในพื้นที่อุโมงค์ป่าโกงกาง เทศบาลเมืองปากพูน ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช 1.1.2 ศึกษาความหลากหลายของพันธุ์พืช 1) สำรวจและเก็บตัวอย่างพันธุ์พืช ถ่ายภาพตามธรรมชาติ จำแนกชนิดและการ ตรวจสอบความถูกต้อง 2) วิธีการสำรวจทางอ้อม ใช้การพูดคุยกับชาวบ้านในชุมชนท้องถิ่นหรือใช้ข้อมูลที่ได้ จากการสำรวจมาแล้ว 1.1.3 ตรวจหาชื่อพันธุ์ไม้ 1) นําขอมูลจากขอ 1.1.2 มาตรวจสอบความถูกตองจากหนังสือ และเอกสารทาง วิชาการ ไดแก กนกอร (2537) สวนพฤกษศาสตรปาไม (2544) กองกานดา (2545) และ Barlow (2002) 2) คำนวณหาค่าดัชนีความหลากชนิดของพันธุ์พืช โดยวิธีของ Shannon-Wiener (1949) 1.2 การศึกษาและสำรวจความหลากหลายของพันธุ์สัตว์ 1.2.1 กําหนดบริเวณ ได้แก่ ในพื้นที่อุโมงค์ป่าโกงกาง เทศบาลเมืองปากพูน ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช 1.2.2 ศึกษาความหลากหลายของพันธุ์สัตว์ 1) ดำเนินการศึกษาเก็บข้อมูลภาคสนาม แบ่งประเภทของสัตว์ออกเป็น 3 กลุ่ม ได้แก่ สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม โดยวิธีการสังเกตค้นหาโดยตรง (Direct method) เป็นการสำรวจภาคสนาม (field survey) เพื่อค้นหาตัวสัตว์ หรือสิ่งบ่งชี้ที่ระบุชนิดสัตว์ เช่น รอยตีน กองมูล ซาก ขน คราบ รู และโพรง ร่องรอยการทำรัง หรือการทำเครื่องหมาย และจากการจำแนกจากเสียงร้อง เฝ้าสังเกตตามสถานที่บางแห่ง โดยการศึกษาสัตว์แต่ละกลุ่มมีรายละเอียดดังนี้ 1.1) กลุ่มสัตว์เลื้อยคลานและกลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ใช้การสำรวจในพื้นที่ทั้ง บนพื้นดิน ในโพรง และมองหาบนต้นไม้ ขณะที่เดินตามเส้นทางสำรวจตามธรรมชาติ 1.2) กลุ่มสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ใช้การสำรวจตามแหล่งน้ำที่กระจายอยู่ใน พื้นที่โดยเฉพาะสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกตัวเต็มวัย ตามลำห้วย และแหล่งน้ำขัง 2) โดยวิธีการสำรวจทางอ้อม ใช้การพูดคุยกับชาวบ้านในชุมชนท้องถิ่น ข้อมูลจาก วิธีนี้ได้ใช้เสริมความหลากชนิดสัตว์ที่ไม่พบจากการค้นหาโดยตรง โดยเฉพาะข้อมูลด้านพบสัตว์ที่คุ้นเคยข้อมูลที่เคยได้จากล่าสัตว์ และชนิดสัตว์ที่เคยนำมาบริโภค หรือเกิดการใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันของชาวบ้านในชุมชนท้องถิ่น 3) การจำแนกชนิดและการตรวจสอบความถูกต้องของสัตว์แต่ละชนิด การ เรียงลำดับอนุกรมวิธานในตารางบัญชีรายชื่อสัตว์แต่ละประเภท ใช้เอกสารดังต่อไปนี้เป็นหลัก ได้แก่ สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกใช้เอกสารของธัญญา (2546) และ Taylor (1962) และ Pough et al. (2004), สัตว์เลื้อยคลานใช้เอกสารของ Taylor (1963) Cok (1991) และ Pough et al. (2004) ส่วนสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมใช้เอกสารของ Lekagul and Mcneely (1988) Corbet and Hill (1992) อย่างไรก็ตามทำการตรวจสอบและปรับปรุงชื่อสามัญ ชื่อวิทยาศาสตร์ของสัตว์ที่พบโดยตรวจสอบจาก Catalogue of Life:24th September 2013 (IUCN, 2013) ที่สามารถเข้าถึงได้ตาม http://catalogueoflife.org/annualchecklist/col/details/id/6849003 4) คำนวณหาค่าดัชนีความหลากชนิด โดยวิธีของ Shannon-Wiener (1949) 1.3 การศึกษาและสำรวจภูมิปัญญาท้องถิ่น/ภูมิปัญญาการใช้ประโยชน์จากอุโมงค์ป่าโกงกางศึกษาและสำรวจภูมิปัญญาท้องถิ่น/ภูมิปัญญาการใช้ประโยชน์จากการสัมภาษณ์/พูดคุยกับชาวบ้าน/ปราชญ์ชาวบ้านในชุมชนท้องถิ่น
งานวิจัยที่น่าสนใจ